عشق = مادر
 

یــــاد بــاد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

                                          به وداعــی دل غمــدیده مــا شــاد نکرد

آن جوان بخت که می زد رقم خیر و قبول

                                           بـنده پـــیر ندانــــم ز چــــه آزاد نـــکـرد

کاغذین جامه به خوناب بشویم که فلک

                                           ره نــمونیـــم به پـــای عـــلم داد نـکـرد 

 دل به امید صدایی که مگر در تو رســـد

                                            ناله ها کرد در این کوه که فرهــاد نـکرد

سایه تا باز گرفتی ز چــمن مرغ سحــر

                                            آشیان در شکــن طره شــمشــاد نکرد

شاید ار پیک صبــا از تو بــیامـــوزد کـــار

                                           زانکه چالاک تر از ایـن حرکــت بــاد نکرد

کلک مشاطه صنعش نــکند نــقش مراد

                                           هر که اقرار بــدین حسن خداداد نـــکرد

مطـــربا پرده بگـــردان و بــزن راه عـراق

                                          که بدین راه بشـــد یار و ز ما یــاد نــکرد

                      غـــزلیـــات عـــراقیســـت سـرود حافظ

                       که شنید این ره دلسوز که فریــاد نکرد


[ ]
+

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالب ساز آنلاين طراحي شده است
©2008 All rights reserved.

Build Your Own Template!